Raport Future of Jobs 2025 - Podsumowanie z perspektywy Polski

W lutym 2025 roku Word Economic Forum opuplikowało obszerny raport dotyczący sztucznej inteligencji dzisiaj i w kontekście 5 najbliższych lat.

Jest to zatem dokument, który może być rozkładem jazdy dla przedsiębiorców na lata 2025-2030.

Zebrałem najważniejsze informacje z perspektywy Polski oraz Unii Europejskiej.

Namawiam jednak do zapoznaniem się z treścią oryginału. Jest tam dużo ciekawych informacji, które warto mieć na uwadze planując przyszłość firm w których pracujecie lub które tworzycie.

Ciekawej lektury!

Dokument źródłowy.

SPIS TREŚCI

  1. Wprowadzenie: Rynek pracy w obliczu wielkiej transformacji
  2. Część 1: Globalne trendy i transformacja rynku pracy
    1.1. Skalę zmian potwierdza raport Future of Jobs Report 2025
    1.2. Wyzwania ekonomiczne i geopolityczne
    1.3. Zielona transformacja
  3. Część 2: Transformacja zatrudnienia i automatyzacja – szczegółowe prognozy do 2030 roku
    2.1. Rewolucja w zatrudnieniu
    2.2. Najszybciej rosnące sektory i zawody
    2.3. Zawody najbardziej narażone na automatyzację
    2.4. Relacja człowiek–maszyna w 2030 roku
    2.5. Różnice sektorowe
    2.6. Zielone miejsca pracy – dalsze rozwinięcie
    2.7. Offshoring i reshoring
  4. Część 3: Rewolucja umiejętności – nowe kompetencje i strategie adaptacji
    3.1. Skala wyzwań kompetencyjnych
    3.2. Konkretne obszary kompetencji przyszłości
    3.3. Strategie pracodawców
    3.4. Wskazówki dla pracowników
  5. Część 4: Perspektywy na przyszłość – nowe modele zatrudnienia i wyzwania demograficzne
    4.1. Nowe modele zatrudnienia
    4.2. Wyzwania demograficzne
  6. Część 5: Podsumowanie globalne i spojrzenie na Europę
    5.1. Zderzenie globalnych trendów z lokalną specyfiką
    5.2. Kompetencje przyszłości w Polsce i UE
    5.3. Finansowanie rozwoju kompetencji w UE
    5.4. Najważniejsze kompetencje z perspektywy UE
    5.5. Specyfika branżowa w UE
    5.6. Rekomendacje dla Polski i UE
  7. Część 6: Polska w raporcie „Future of Jobs 2025” – szczegółowa analiza
    6.1. Podstawowe wskaźniki kontekstowe
    6.2. Kluczowe wskaźniki transformacji
    6.3. Główne czynniki transformacji biznesowej w Polsce
    6.4. Kluczowe trendy technologiczne w Polsce
    6.5. Perspektywy zatrudnienia i umiejętności w Polsce
    6.6. Perspektywy talentów i strategie AI w Polsce
  8. Część 7: Wnioski i rekomendacje – jak przygotować się na nadchodzące zmiany?
    7.1. Kluczowe wnioski z raportu
    7.2. Jak przygotować firmę na rewolucję?
    7.3. Rady dla pracowników i osób wchodzących na rynek pracy
  9. Podsumowanie

Część 1: Globalne trendy i transformacja rynku pracy

1.1. Skalę zmian potwierdza raport Future of Jobs Report 2025

Raport Future of Jobs Report 2025, przygotowany m.in. pod auspicjami World Economic Forum, pokazuje, że najbliższe lata przyniosą fundamentalną zmianę w charakterze i strukturze pracy. Kluczowe statystyki z raportu:

  • Ponad 1000 czołowych pracodawców z 22 sektorów przemysłu i 55 gospodarek wzięło udział w badaniu, reprezentując łącznie ponad 14,1 miliona pracowników.
  • 60% pracodawców spodziewa się, że do 2030 roku będzie musiało znacząco przekształcić swoje przedsiębiorstwa w odpowiedzi na rozwój technologii cyfrowych.
  • 86% respondentów uważa, że sztuczna inteligencja (AI) i przetwarzanie informacji fundamentalnie zmienią sposób prowadzenia działalności biznesowej do 2030 roku.
  • W szczególności rośnie znaczenie sztucznej inteligencji generatywnej (GenAI). Od momentu wprowadzenia ChatGPT pod koniec 2022 roku, inwestycje w AI wzrosły ośmiokrotnie.

Wyjaśnienie pojęć

  • Sztuczna inteligencja generatywna (GenAI) – rodzaj AI, który umożliwia generowanie nowych treści (tekstowych, graficznych, muzycznych) w oparciu o dostarczone wzorce. Przykładem rozwiązania GenAI jest model ChatGPT (od którego zaczęła się wzmożona dyskusja o potencjale generatywnej AI).
  • Cyfryzacja – przenoszenie procesów biznesowych i narzędzi do świata cyfrowego, np. wdrażanie systemów informatycznych, platform chmurowych, aplikacji mobilnych czy automatyzacja łańcuchów dostaw.

1.2. Wyzwania ekonomiczne i geopolityczne

Raport zwraca uwagę, że transformacja nie zachodzi w próżni, lecz w trudnym kontekście makroekonomicznym i geopolitycznym. Połowa ankietowanych pracodawców przewiduje, że wzrost kosztów życia i inflacja będą miały znaczący wpływ na funkcjonowanie ich firm do 2030 roku. Dodatkowo:

  • 42% firm spodziewa się, że spowolnienie gospodarcze wpłynie na ich działalność.
  • Czynniki polityczne, takie jak napięcia geopolityczne czy protekcjonizm handlowy, również mają istotne znaczenie dla przewidywalności rynku.

1.3. Zielona transformacja

Ważną siłą napędową zmian jest też troska o środowisko i działania związane z tzw. „zieloną transformacją”. 47% pracodawców wskazuje na konieczność redukcji emisji CO2 jako czynnik kluczowy, zaś 41% przygotowuje się do adaptacji do zmian klimatycznych. Z perspektywy biznesowej oznacza to powstawanie nowych miejsc pracy w sektorach takich jak energia odnawialna, efektywność energetyczna, zrównoważony transport czy gospodarka obiegu zamkniętego.

Część 2: Transformacja zatrudnienia i automatyzacja – szczegółowe prognozy do 2030 roku

2.1. Rewolucja w zatrudnieniu

Według kolejnego fragmentu raportu, zatytułowanego „Przyszłość rynku pracy 2025-2030: Rewolucja w zatrudnieniu i automatyzacja”, analitycy przewidują, że do 2030 roku globalny rynek pracy zwiększy się o 170 milionów nowych miejsc pracy, przy jednoczesnym zniknięciu 92 milionów obecnych stanowisk. Różnica netto wyniesie więc 78 milionów nowych miejsc pracy. Ta imponująca liczba wiąże się z rozwojem nowych technologii, ale też rosnącym zapotrzebowaniem na kompetencje związane z analizą danych, sztuczną inteligencją czy cyberbezpieczeństwem.

2.2. Najszybciej rosnące sektory i zawody

Raport wskazuje na szczególnie dynamiczny wzrost zatrudnienia w zawodach związanych z nowymi technologiami. Na czele listy znajdują się:

  1. Specjaliści Big Data
  2. Inżynierowie FinTech
  3. Specjaliści AI i uczenia maszynowego
  4. Programiści i deweloperzy aplikacji
  5. Specjaliści ds. cyberbezpieczeństwa

Wymienione zawody są silnie powiązane z postępującą cyfryzacją i automatyzacją. Firmy coraz częściej poszukują ekspertów potrafiących nie tylko zrozumieć złożone technologie, ale i wdrożyć je w sposób zwiększający konkurencyjność przedsiębiorstwa.

2.3. Zawody najbardziej narażone na automatyzację

Tam, gdzie rośnie znaczenie AI i automatyzacji, pewne stanowiska zanikają lub ulegają poważnym przeobrażeniom. Wśród zawodów o najwyższym stopniu zagrożenia wymieniono:

  • Pracowników poczty
  • Pracowników bankowych i kasjerów
  • Operatorów wprowadzania danych
  • Kasjerów i sprzedawców biletów
  • Asystentów administracyjnych i sekretarki

Z perspektywy pracownika warto pamiętać, że zagrożenie automatyzacją nie oznacza natychmiastowego wyeliminowania danej roli, ale sygnalizuje konieczność przekwalifikowania lub poszerzenia kompetencji, aby „pozostać w grze” i dostosować się do zmieniających się realiów.

2.4. Relacja człowiek–maszyna w 2030 roku

Raport przedstawia również bardzo ciekawe dane dotyczące podziału zadań między ludzi a maszyny. Obecnie:

  • 47% zadań wykonują wyłącznie ludzie.
  • 22% zadań należy do maszyn.
  • 30% to współpraca człowieka z maszyną.

Do 2030 roku proporcje te zmienią się istotnie:

  • 33% zadań będą wykonywać wyłącznie ludzie,
  • 34% przypadnie maszynom,
  • 33% będzie realizowanych we współpracy człowiek–maszyna.

Ta prognoza pokazuje, że rola człowieka na rynku pracy wcale nie zniknie – ludzie nadal będą kluczowi, jednak coraz częściej będziemy pracować „ramię w ramię” z inteligentnymi systemami. Współpraca człowiek–maszyna będzie prawdopodobnie wymagać rozwiniętych kompetencji cyfrowych, umiejętności analitycznego myślenia i elastyczności w dostosowywaniu się do nowych narzędzi.

2.5. Różnice sektorowe

Stopień automatyzacji nie jest jednolity w całej gospodarce. Raport przewiduje:

  • W sektorze finansowym i elektronicznym może dojść do 100% automatyzacji niektórych procesów.
  • Służba zdrowia i sektor publiczny zachowają większy udział pracy ludzkiej, choć tam również będą pojawiać się inteligentne systemy wsparcia.
  • Przemysł wytwórczy i motoryzacyjny przewidują wysoki poziom automatyzacji sięgający 89%.

2.6. Zielone miejsca pracy – dalsze rozwinięcie

Kolejnym ważnym trendem jest rozwój zielonych miejsc pracy. Specjaliści ds. energii odnawialnej, inżynierowie środowiska, a także specjaliści ds. pojazdów elektrycznych i autonomicznych należą do najszybciej rozwijających się profesji. Wynika to z faktu, że rosnące regulacje proekologiczne oraz zapotrzebowanie na czystą energię wymuszają zmiany w sektorze energetycznym, motoryzacyjnym i wielu innych gałęziach przemysłu.

2.7. Offshoring i reshoring

Część firm rozważa relokację procesów biznesowych. Raport wskazuje, że:

  • 8,3% firm planuje offshore swoich operacji, czyli przeniesienie zadań za granicę w celu redukcji kosztów lub wykorzystania innego rynku pracy.
  • 9,5% firm analizuje reshoring, czyli powrót procesów do kraju macierzystego.
  • Największy trend reshoringu (14,5%) dotyczy przedsiębiorstw borykających się z utrudnieniami w handlu międzynarodowym.

Z perspektywy makroekonomicznej i polityki zatrudnienia ważne będzie śledzenie tych trendów, ponieważ wpłyną one na rozkład miejsc pracy w poszczególnych regionach świata.

Część 3: Rewolucja umiejętności – nowe kompetencje i strategie adaptacji

3.1. Skala wyzwań kompetencyjnych

Z raportu wyłania się obraz dynamicznego wzrostu zapotrzebowania na umiejętności technologiczne, ale to nie wszystko. Według „Future of Jobs Report 2025”:

  • Około 39% obecnych umiejętności zawodowych ulegnie dezaktualizacji lub przeobrażeniu do 2030 roku.
  • Dwie trzecie zestawu kompetencji typowego pracownika może wymagać częściowej lub całkowitej zmiany.

Dlaczego tak się dzieje? Postępująca cyfryzacja i automatyzacja sprawiają, że umiejętności techniczne – takie jak analiza danych, cyberbezpieczeństwo czy AI – będą w cenie niemal w każdej branży. Równocześnie wzrośnie znaczenie kompetencji miękkich, takich jak adaptacyjność, krytyczne myślenie, kreatywność czy inteligencja emocjonalna.

3.2. Konkretne obszary kompetencji przyszłości

Raport wskazuje kilka kluczowych grup umiejętności, które zyskają na znaczeniu do 2030 roku:

  1. Umiejętności technologiczne: AI, analiza danych, cyberbezpieczeństwo, robotyka.
  2. Umiejętności adaptacyjne: zdolność do szybkiego reagowania na zmiany rynkowe, zarządzanie kryzysowe.
  3. Krytyczne myślenie i rozwiązywanie złożonych problemów: umiejętności identyfikowania powiązań między danymi, formułowania i weryfikowania hipotez.
  4. Kreatywność i innowacyjność: poszukiwanie nowych rozwiązań, rozwijanie produktów i usług.
  5. Inteligencja emocjonalna i umiejętności interpersonalne: budowanie relacji w zespole, empatia, współpraca, motywowanie.

3.3. Strategie pracodawców

Jak firmy zamierzają poradzić sobie z tak ogromną skalą zmian? Według danych z raportu:

  • 70% firm planuje inwestycje w programy przekwalifikowania pracowników.
  • Istotne jest wdrażanie nowych technologii przy zachowaniu ludzkiego aspektu pracy (tzw. human-centered approach).
  • Firmy stawiają też na rozwój kultury organizacyjnej opartej na ciągłym uczeniu się i dostosowywaniu do zmiennych warunków.
  • Elastyczne modele pracy stają się standardem, co oznacza większe możliwości pracy zdalnej lub hybrydowej.
  • Budowanie odporności organizacyjnej (resilience) to także priorytet – chodzi o tworzenie struktur zdolnych przetrwać kolejne wstrząsy rynkowe, gospodarcze czy technologiczne.

3.4. Wskazówki dla pracowników

Pracownicy, którzy chcą zachować konkurencyjność na nowym rynku pracy, powinni skoncentrować się na:

  1. Ciągłym doskonaleniu umiejętności technicznych i miękkich.
  2. Rozwoju kompetencji cyfrowych, niezależnie od branży.
  3. Budowaniu szerokiego portfolio umiejętności, pozwalającego na elastyczne zmiany zawodowe.
  4. Zwiększaniu elastyczności co do formy zatrudnienia czy miejsca pracy.
  5. Aktywnym śledzeniu trendów rynkowych i dostosowywaniu się do nich.

Część 4: Perspektywy na przyszłość – nowe modele zatrudnienia i wyzwania demograficzne

4.1. Nowe modele zatrudnienia

Rosnąca popularność pracy zdalnej i hybrydowej sprawia, że firmy redefiniują swoje podejście do organizacji pracy. Z raportu wynika, że:

  • Praca zdalna i hybrydowa będzie stanowić coraz bardziej powszechny model.
  • Rozwija się gospodarka gig, obejmująca freelancerów i osoby pracujące na krótkoterminowych kontraktach.
  • Czas i miejsce pracy będą coraz bardziej elastyczne.
  • Automatyzacja i współpraca człowiek–maszyna staną się normą w wielu sektorach.

4.2. Wyzwania demograficzne

Istotnym wyzwaniem jest również starzenie się społeczeństw w krajach rozwiniętych, przy jednoczesnym wzroście populacji w wieku produkcyjnym w krajach rozwijających się. Raport wskazuje na:

  • Potrzebę efektywnego transferu wiedzy między pokoleniami.
  • Konieczność dostosowania miejsc pracy do potrzeb starszych pracowników (ergonomia, elastyczne godziny).

Rozwój programów mentoringu i współpracy międzypokoleniowej.

Część 5: Podsumowanie globalne i spojrzenie na Europę

5.1. Zderzenie globalnych trendów z lokalną specyfiką

Globalne wnioski z raportu Future of Jobs 2025 można ująć w kilku punktach:

  1. Skala cyfryzacji – do 2030 roku wyraźnie wzrośnie rola sztucznej inteligencji, analizy danych i automatyzacji w niemal każdej gałęzi gospodarki.
  2. Wzrost netto miejsc pracy – szacowany na 78 milionów (170 mln nowo powstałych minus 92 mln zlikwidowanych).
  3. Rewolucja w kompetencjach39% obecnych umiejętności ulegnie dezaktualizacji, co wymusza przekwalifikowanie milionów pracowników.
  4. Wyzwania środowiskowe – transformacja w kierunku zrównoważonej gospodarki tworzy nowy rynek pracy w obszarach energii odnawialnej, e-mobilności czy gospodarki obiegu zamkniętego.
  5. Niepewność ekonomiczna i geopolityczna – inflacja, wzrost kosztów życia i ewentualne napięcia polityczne mogą wpływać na tempo i kierunek zmian.

W przypadku Europy, w tym Polski, dochodzą jeszcze specyficzne uwarunkowania:

  • Starzejące się społeczeństwo wymaga rozwiązań sprzyjających zatrzymaniu w pracy doświadczonych pracowników.
  • Ekologiczna transformacja przyspiesza w UE w związku z dążeniem do neutralności klimatycznej.
  • Stopień automatyzacji w różnych krajach UE bywa zróżnicowany, co powoduje nierównomierne rozkładanie się nowych miejsc pracy.

5.2. Kompetencje przyszłości w Polsce i UE

Kolejna część raportu, zatytułowana „Kompetencje przyszłości 2025–2030: Wyzwania dla pracowników i pracodawców w Polsce i UE”, koncentruje się na zmianach w strukturze wymagań kompetencyjnych w krajach Unii Europejskiej. Najważniejsze ustalenia:

  • 39% podstawowych kompetencji pracowników w UE zmieni się do 2030 roku.
  • 61% umiejętności pozostanie względnie stabilnych.
  • Polska jest w grupie krajów o umiarkowanym poziomie tzw. disrupcji kompetencji (31%).
  • 59% pracowników w Polsce i UE będzie wymagało znaczącego przeszkolenia do 2030 roku.
  • 29% pracowników potrzebuje przekwalifikowania w obrębie obecnych ról.
  • 19% ma być przeszkolonych i przeniesionych na zupełnie nowe stanowiska.
  • 11% może nie otrzymać niezbędnego wsparcia szkoleniowego.

5.3. Finansowanie rozwoju kompetencji w UE

Z raportu wynika, że firmy w Polsce i w innych krajach Unii Europejskiej korzystają z różnych źródeł finansowania szkoleń:

  • 86% firm planuje finansować szkolenia z własnych środków.
  • 27% deklaruje korzystanie z bezpłatnych szkoleń (np. platform MOOC czy inicjatyw branżowych).
  • 20% liczy na dofinansowanie rządowe.
  • 18% przewiduje model hybrydowy (część środków pochodzi od firm, część od instytucji publicznych lub branżowych).
  • 16% mówi o współfinansowaniu w ramach branży (np. wspólne programy szkoleniowe kilku przedsiębiorstw).

5.4. Najważniejsze kompetencje z perspektywy UE

Raport zwraca uwagę, że na czele listy poszukiwanych umiejętności w Europie znajdują się:

  1. Myślenie analityczne (69% pracodawców).
  2. Odporność, elastyczność i zwinność (67%).
  3. Przywództwo i wpływ społeczny (61%).
  4. Kreatywność (57%).
  5. Umiejętności technologiczne (51%).

Widać tu silne akcentowanie kompetencji miękkich (odporność, elastyczność, przywództwo), a jednocześnie konieczność rozwijania umiejętności cyfrowych i technologicznych.

5.5. Specyfika branżowa w UE

W zależności od sektora sytuacja wygląda nieco inaczej:

  • Sektor IT: najwyższy priorytet dla umiejętności AI, analizy danych i cyberbezpieczeństwa.
  • Przemysł: nacisk na umiejętności związane z automatyzacją i robotyką.
  • Usługi finansowe: rosnące znaczenie cyberbezpieczeństwa i wykorzystania technologii FinTech.
  • Sektor publiczny: duża potrzeba cyfryzacji i reformy systemów administracyjnych.
  • Sektor opieki zdrowotnej: wdrażanie e-zdrowia, telemedycyny i systemów diagnostyki wspieranych AI.

5.6. Rekomendacje dla instytucji państwowych, pracodawców i pracowników w UE

  1. Dla instytucji państwowych:
    • Rozwój systemów wsparcia przekwalifikowania pracowników.
    • Tworzenie programów współfinansowania szkoleń (np. z funduszy UE).
    • Modernizacja systemu edukacji zawodowej i wyższej pod kątem potrzeb rynku pracy.
  2. Dla pracodawców:
    • Opracowanie długoterminowych strategii rozwoju kompetencji.
    • Inwestycje w programy przekwalifikowania (reskilling) i uzupełniania kompetencji (upskilling).
    • Współpraca z uczelniami, szkołami zawodowymi i instytucjami edukacyjnymi w zakresie dostarczania wykwalifikowanych kadr.
  3. Dla pracowników:
    • Permanentne doskonalenie umiejętności cyfrowych.
    • Rozwijanie kompetencji miękkich (adaptacyjność, kreatywność, praca w zespole).
    • Gotowość do przekwalifikowania lub zmiany ścieżki kariery.

Korzystanie z darmowych i komercyjnych platform szkoleniowych.

Część 6: Polska w raporcie „Future of Jobs 2025” – szczegółowa analiza

Raport zawiera także szczegółowe informacje na temat profilu Polski. Poniższe dane pokazują skalę i specyfikę wyzwań:

6.1. Podstawowe wskaźniki kontekstowe

  • Populacja w wieku produkcyjnym: 26,5 miliona
  • Wykształcenie średnie: 67%
  • Wykształcenie wyższe: 32%
  • Łatwość znalezienia wykwalifikowanych pracowników: 4/7
  • Wypełnienie wakatów przez pracowników zagranicznych: 4/7

Wyjaśnienie:

  • Łatwość znalezienia wykwalifikowanych pracowników (4/7) – oznacza, że firmy oceniają dostęp do specjalistów na „średnio dobry” poziom; skala 1–7, gdzie 7 to najwyższa łatwość.

Wypełnienie wakatów przez pracowników zagranicznych (4/7) – wskazuje na umiarkowany poziom rekrutacji z zagranicy.

6.2. Kluczowe wskaźniki transformacji

  • Disrupcja rynku pracy (Labour-market churn): 16% (przy globalnej średniej 22%)
    • Niższy poziom sugeruje, że polski rynek pracy jest stosunkowo stabilny – zmiany zawodowe i rotacje stanowisk mogą być mniej dynamiczne niż w ujęciu ogólnoświatowym.
  • Disrupcja umiejętności (Skill disruption): 31% (przy globalnej średniej 39%)
    • Oznacza to, że mniej więcej 1/3 kluczowych kompetencji ulegnie zmianie do 2030 roku.
  • Priorytety w zakresie DEI (Diversity, Equity, Inclusion): 95% (globalna średnia 83%)
    • Bardzo wysoki wskaźnik wskazuje, że różnorodność i inkluzywność są istotnymi celami dla polskich pracodawców.
  • Ekspozycja na AI: 93% (średnia globalna 88%)
    • Dowodzi to wysokiego poziomu zainteresowania i gotowości firm na wdrożenia sztucznej inteligencji.

6.3. Główne czynniki transformacji biznesowej w Polsce

Raport wyróżnia pięć czynników, które polscy pracodawcy wskazują jako najważniejsze w kształtowaniu przyszłości rynku pracy:

  1. Cyfryzacja (56%)
  2. Rosnące koszty życia i inflacja (53%)
  3. Kwestie społeczne i pracownicze (52%)
  4. Starzenie się społeczeństwa (50%)
  5. Redukcja emisji węgla (50%)

Widzimy tu wyraźne połączenie problemów stricte ekonomicznych (koszty życia, inflacja) z wyzwaniami społecznymi (starzejące się społeczeństwo) oraz technologicznymi (cyfryzacja).

6.4. Kluczowe trendy technologiczne w Polsce

  • AI i przetwarzanie informacji (87%)
  • Robotyka i systemy autonomiczne (54%)
  • Energia i magazynowanie (34%)
  • Nowe materiały (31%)
  • Technologie półprzewodnikowe (28%)

Polska, podobnie jak wiele innych krajów w regionie, stawia na rozwój AI, a także na automatyzację procesów. Rosnące zainteresowanie „energią i magazynowaniem” ma związek z transformacją energetyczną i dążeniem do obniżenia emisji.

6.5. Perspektywy zatrudnienia i umiejętności w Polsce

  • 42% pracowników w Polsce nie będzie wymagać istotnych szkoleń do 2030 roku.
  • 31% pracowników wymaga przekwalifikowania w obrębie obecnej roli.
  • 17% zostanie przeszkolonych i przeniesionych na nowe stanowiska.
  • 10% może nie otrzymać potrzebnego wsparcia.

Bariery transformacji:

  • Luki w umiejętnościach na rynku pracy (63%)
  • Przestarzałe regulacje (42%)
  • Trudności w przyciąganiu talentów (40%)
  • Kultura organizacyjna i opór przed zmianami (40%)

Te dane pokazują, że chociaż Polska jest krajem z wysoką świadomością cyfryzacji i AI (93% ekspozycji na AI), to jednocześnie występują znaczące wyzwania związane z brakiem kadr o odpowiednich kompetencjach oraz oporem przed zmianami organizacyjnymi.

6.6. Perspektywy talentów i strategie AI w Polsce

  • 15% firm spodziewa się, że rekrutacja specjalistów stanie się łatwiejsza.
  • 51% firm stawia na rozwój obecnej kadry (szkolenia, programy upskillingu).
  • 30% firm koncentruje się na retencji pracowników, czyli dążeniu do utrzymania już zatrudnionych specjalistów.

Strategie AI:

  • 73% przedsiębiorstw zamierza przekwalifikować obecną kadrę pod kątem AI.
  • 66% planuje zatrudniać osoby z już rozwiniętymi kompetencjami w obszarze AI.
  • 56% przygotowuje reorganizację procesów biznesowych, aby lepiej wykorzystać możliwości sztucznej inteligencji.

Część 7: Wnioski i rekomendacje – jak przygotować się na nadchodzące zmiany?

7.1. Kluczowe wnioski z raportu

  1. Bezprecedensowa skala zmian
    Zarówno w wymiarze globalnym, jak i w Polsce, czeka nas gruntowna transformacja rynku pracy. Zarówno organizacje, jak i pracownicy będą musieli wykazać się elastycznością i otwartością na nieustanne zmiany.
  2. Rosnąca rola technologii
    AI, analiza danych i automatyzacja będą kluczowymi siłami napędowymi w większości sektorów. Pracodawcy planują szeroko zakrojone wdrożenia technologiczne, co oznacza intensywną rywalizację o talenty w tym obszarze.
  3. Nowe modele zatrudnienia i kompetencji
    Praca zdalna, gospodarka gig oraz rosnące znaczenie kompetencji miękkich i cyfrowych to fakty, z którymi muszą się liczyć wszyscy uczestnicy rynku – zarówno osoby poszukujące pracy, jak i firmy opracowujące strategie rekrutacyjne.
  4. Zielona transformacja
    Wraz z postępującymi zmianami klimatycznymi i prawnymi (zwłaszcza w UE), firmy będą musiały inwestować w niskoemisyjne technologie i zielone rozwiązania. To z kolei stworzy nowe miejsca pracy w tzw. zielonych zawodach.
  5. Wyzwania ekonomiczne i demograficzne
    Inflacja, rosnące koszty życia, starzenie się społeczeństw czy niepewność geopolityczna wymagają od firm większej odporności (resilience). Pracownicy muszą z kolei liczyć się z koniecznością przekwalifikowań i elastycznością w planowaniu ścieżki kariery.

7.2. Jak przygotować firmę na rewolucję?

  • Opracuj strategię digitalizacji: Firmy powinny z wyprzedzeniem planować wdrożenie AI i innych technologii w swoich procesach, pamiętając jednocześnie o zachowaniu „ludzkiego wymiaru” pracy.
  • Inwestuj w szkolenia i przekwalifikowanie: Dane z raportu mówią jasno – 70% firm globalnie i 59% w krajach UE planuje duże inwestycje w rozwój kompetencji. Skuteczne programy reskillingu i upskillingu będą nieodzowne dla zachowania konkurencyjności.
  • Zapewnij kulturę uczenia się: Pracownicy powinni mieć przestrzeń i środki do ciągłego rozwoju, a organizacje muszą promować kulturę feedbacku i szukania nowych rozwiązań.
  • Rozważ elastyczne formy zatrudnienia: Praca zdalna i hybrydowa nie są już tylko rozwiązaniem „na kryzysy”, lecz często preferowanym modelem pracy przez pracowników.
  • Opracuj plan na „zieloną transformację”: Redukcja emisji, efektywność energetyczna i nowe technologie w zakresie odnawialnych źródeł energii to nie tylko wyzwanie, ale i szansa na rozwój nowych gałęzi biznesu.

7.3. Rady dla pracowników i osób wchodzących na rynek pracy

  • Inwestuj w umiejętności cyfrowe: Nawet jeśli Twoja obecna rola wydaje się daleka od IT, w perspektywie kilku lat kompetencje w zakresie AI, analizy danych czy cyberbezpieczeństwa mogą okazać się niezbędne.
  • Rozwijaj kompetencje miękkie: Umiejętność pracy w zespole, zarządzania konfliktem, przywództwa czy empatii będzie coraz bardziej ceniona, zwłaszcza w kontekście współpracy z maszynami (AI, roboty).
  • Bądź gotów na przekwalifikowanie: Raport pokazuje, że 31% pracowników w Polsce będzie musiało się przekwalifikować w obecnej roli, a 17% przejdzie do nowych ról. Elastyczność i chęć do uczenia się mogą stać się najważniejszym atutem.
  • Śledź trendy rynkowe: Częsta zmiana miejsca pracy czy funkcji może być czymś normalnym. Warto regularnie analizować, które sektory i zawody rozwijają się najszybciej.
  • Wspieraj firmę w transformacji: Pracodawcy cenią osoby, które aktywnie szukają rozwiązań i wspierają organizację w procesie zmiany. To może przełożyć się na dodatkowe szanse rozwojowe i awans.

Podsumowanie

Z powyższej, obszernej analizy wynika jasno, że rynek pracy 2025–2030 będzie areną bardzo dynamicznych przeobrażeń. Cyfrowa rewolucja, wspomagana przez sztuczną inteligencję i robotyzację, w połączeniu z niepewnością ekonomiczną i globalnymi wyzwaniami klimatycznymi, stworzy zarówno nowe szanse, jak i zagrożenia. Wymagana będzie nie tylko inwestycja w kompetencje techniczne, lecz także rozwijanie umiejętności miękkich, odpowiadających na potrzeby pracy w środowisku zmiennym, rozproszonym i często wymagającym współpracy z maszynami.

W skali światowej mówimy o 170 milionach nowych miejsc pracy i 92 milionach zlikwidowanych stanowisk, co daje 78 milionów nowych etatów netto. W Europie – w tym w Polsce – silny nacisk kładzie się na kwestie przekwalifikowania i inwestycji w programy szkoleniowe. 59% pracowników w UE (a więc także w Polsce) będzie potrzebowało znaczącego przeszkolenia do 2030 roku, przy czym 31% osób wymaga przekwalifikowania w obrębie aktualnej roli, a 19% przejdzie na inne stanowiska.

Jednocześnie nie możemy zapomnieć o zielonej transformacji. 47% pracodawców na świecie wskazuje na redukcję emisji CO2 jako priorytet, a 41% podkreśla konieczność dostosowania się do zmian klimatycznych. W Polsce istotne znaczenie ma również starzejące się społeczeństwo (50% firm traktuje to jako kluczowy czynnik przyszłości). W rezultacie nowe miejsca pracy powstaną w sektorach zielonej energii, transportu niskoemisyjnego czy gospodarki cyrkularnej, ale będą one jednocześnie wymagać specjalistycznych kompetencji.

Dla pracodawców wyzwaniem staje się nie tylko wprowadzanie innowacji technologicznych, ale też rozwijanie kultury organizacyjnej wspierającej ciągłe kształcenie. Aż 70% firm (w skali globalnej) deklaruje chęć inwestowania w szkolenia, a w Europie 86% planuje finansować je głównie z własnych środków. Nie oznacza to jednak, że automatycznie wszyscy otrzymają niezbędne wsparcie. Zarówno w Polsce, jak i w UE zauważalne są bariery, takie jak opór przed zmianami (40%), przestarzałe regulacje (42%) czy trudności w przyciąganiu talentów (40%).

Z punktu widzenia pracowników kluczowa jest elastyczność i gotowość do nauki, ale też mądre pozycjonowanie się na rynku – rozwijanie kompetencji, które w najbliższych latach będą najbardziej pożądane: myślenie analityczne, odporność psychiczna i fizyczna, zdolność do współpracy z zaawansowanymi systemami AI, a także typowo ludzkie umiejętności kreatywne i emocjonalne. Jednocześnie rola człowieka (33% zadań wyłącznie przez ludzi do 2030 roku) pozostanie niezbędna, szczególnie w sytuacjach, które wymagają rozwiązywania nietypowych problemów, kreatywności czy empatii.

Podsumowując, raport Future of Jobs 2025 nie pozostawia złudzeń, że stoimy u progu dużej, wieloaspektowej transformacji – „wielkiej transformacji”, jak to określono w tytule jednej z części. Świadome i zaplanowane podejście do zmian może przynieść korzyści zarówno organizacjom, które zyskają przewagę konkurencyjną, jak i pracownikom, którzy zdobędą nowe, cenne kompetencje. Natomiast brak reakcji na płynące z raportu sygnały wiąże się z ryzykiem pozostania w tyle za resztą rynku, na którym szybko zmieniają się wymagania, narzędzia i oczekiwania.

Dlatego kluczowe staje się:

  1. Planowanie strategiczne – firmy muszą z wyprzedzeniem myśleć o tym, jak będzie wyglądać ich model biznesowy w erze AI i automatyzacji.
  2. Inwestycje w rozwój pracowników – zarówno w aspekcie technicznym, jak i miękkim.
  3. Współpraca międzysektorowa – aby przeciwdziałać lukom kompetencyjnym i wspólnie tworzyć programy edukacyjne.
  4. Elastyczność pracowników – gotowość na częste zmiany ścieżek kariery i przekwalifikowania.
  5. Otwartość na innowacje – przy jednoczesnym zachowaniu wartości humanistycznych i dbałości o różnorodność (DEI na poziomie 95% w Polsce) oraz ochronę środowiska.

Perspektywa najbliższych lat, choć pełna wyzwań – inflacja, starzenie się społeczeństwa, nowe technologie, wymogi klimatyczne – może być także motorem spektakularnych sukcesów. W grze o przyszłość rynku pracy wygrywają bowiem ci, którzy potrafią łączyć siłę ludzkiego kapitału z możliwościami, jakie niosą zaawansowane technologie i ekologiczna transformacja. Właśnie takie podejście – łączące cyfryzację z uwzględnieniem realnych potrzeb społecznych i środowiskowych – definiuje oblicze rynku pracy na lata 2025–2030.